کرامت انسانی ،آزادی هنری و مرزاخلاقی در سینما
مقاله تحت عنوان کرامت انسانی ،آزادی هنری و مرزاخلاقی در سینما مطالعه ای فلسفی بر بازنمایی رنج و تحقیر
نویسنده : مهدی محمدزاده
این مقاله به یکی از پرسش های بنیادین در رابطه با هنر و اخلاق می پردازد: آیا آزادی هنری مطلق است یا باید در چارچوب ارزش غایی کرامت انسانی محدود شود؟ بر اساس یک جهان بینی که کرامت انسانی را ارزش ذاتی، مطلق و خدشه ناپذیر می داند، در حالی که آزادی هنری را ابزاری حیاتی برای تجلی حقیقت و انسانیت می بیند، مرز میان «بازنمایی رنج» و «مشارکت در پستی» در سینما را بررسی می کنیم. ابتدا آزادی هنری به عنوان ابزار کشف حقیقت و صیقل دهنده فیلتر آگاهی هنرمند مطرح می شود، سپس مرز میان بازنمایی اخلاقی و نقض کرامت تحلیل می گردد—یعنی جایی که هنر از گزارش گری به ابزار تحقیر تبدیل می شود. در ادامه، شیوه تشخیص این مرز، با مفهوم محوری «اخلاق توجه» معرفی می شود: آیا اثر هنری توجه ما را به انسانیت قربانی جلب می کند (ایجاد همدلی) یا صرفا به مکانیک رنج و کالایی سازی بدن؟ در نهایت، نتیجه گیری می شود که پاسخ عقلانی، نه سانسور و نه آزادی مطلق نسبی گرایانه، بلکه نقد آگاهانه، شفافیت نهادی و انتخاب فعال مخاطبان است تا آثاری را که کرامت را ارتقا داده و طنین حقیقت را منعکس می کنند، حمایت کنند.
0 نظر